ایران نیوز 24: عضو هیات مدیره منطقه ویژه اقتصادی لامرد با بیان اینكه آزاد راه لامرد- پارسیان به عنوان كریدور انتقال انرژی طراحی و اجرایی شده است، گفت: در كنار این مسیر خط لوله انتقال آب از پارسیان به لامرد هم در آن احداث گردیده كه یكی از بزرگترین پروژه های آب شیرین كن برای شمال اصفهان و شیراز از طریق این خط لوله از دریا به دشت لامرد، دشت لارستان، جهرم و سپس به شیراز و شمال شیراز و شهرهای آزادشهر، آباده، اقلید و... انجام می گیرد.
مهندس مهدی كرمی كه در جمع خبرنگاران سخن می گفت، افزود: آزاد راه لامرد- پارسیان به عنوان یك پروژه دومنظوره با طول تقریبی 50 كیلومتر حلقه اتصال مناطق اقتصادی جنوب كشور و كریدور جدید ارتباطی جنوب غرب به مركز به شمار می رود. جاده فوق حلقه اتصال دو منطقه ویژه اقتصادی صنایع انرژی بر لامرد در استان فارس و پارسیان در استان هرمزگان است كه در صادرات محصول و واردات تجهیزات و مواد اولیه نقش تعیین كننده ای دارد.وی افزود: زمانی كه بنا بود برای مناطق ویژه اقتصادی صنایع انرژی بر، برنامه ریزی و جانمایی انجام شود، 19 پهنه از كشور بررسی شد كه در نهایت به منطقه ویژه لامرد در شهر لامرد و منطقه ویژه پارسیان در شهرستان پارسیان انتخاب شد. منطقه ویژه پارسیان در كنار ساحل برای استفاده از دریا جانمایی شد. صنایع آب بر در كنار ساحل و صنایع پشتیبان در منطقه ویژه لامرد برنامه ریزی شده است.

كرمی با اشاره به فقر آبی كه در استان فارس وجود دارد، گفت: قصد داریم تا با استفاده از بزرگترین پروژه آب شیرین كن و از طریق خط لوله انتقال آب دریا كه از سال 1395 در دستور كار قرار گرفته، حدود 15 میلیون متر مكعب به دشت لامرد وارد شود تا قسمتی از نیازهای شهر لامرد را تامین كند. این پروژه به صورت فاز به فاز طراحی شده كه اولین فاز آن 18 ماه دیگر به بهره برداری می رسد. عضو هیأت مدیره منطقه ویژه اقتصادی لامرد، اضافه كرد: پیش بینی می شود روزانه 4 هزار دستگاه خودرو سبك وسنگین كه بین لامرد و پارسیان در حال تردد داشته باشند. این تردد ها الزاما با توجه به مسیرهایی كه هم اكنون وجود دارد و پاسخگو نیست، موجب شد تا پروژه این آزادراه تعریف گردد كه در ابتدای طراحی و پیش بینی سرمایه مورد نیاز حدود 200 میلیارد تومان در سال های 91 و 92 برآورد شده است. به دلیل تغییرات در حجم طراحی و سرمایه گذار و با توجه به تغییرات و نوسانات نرخ ارز اكنون بالغ بر 15 هزار میلیارد تومان هزینه برآورد می شود.

وی دلیل مغایرت سرمایه گذاری پیش بینی شده را با رقم كنونی را توقف پروژه برای مدت زمان كوتاه با توجه به تغییرات انجام شده در دولت ها و كارفرماها عنوان كرد و افزود: قرار بود این پروژه اختصاصی وزارت صمت در اتصال دو منطقه ویژه اقتصادی باشد، اما در ادامه مسیر وزارت راه این پروژه را شروع كرد كه نیازمند تغییر كارفرماها و تامین اعتبار بود. پس از پایان یافتن دوره خدمت دولت های یازدهم و دوازدهم و روی كار آمدن دولت سیزدهم، پروژه مذكور در ابتدا دستخوش تغییرات و توقف در روند اجرای كار شد. در دولت جدید مجددا این پروژه بر مدار ساخت و اجرا قرار گرفت كه همچنان بحث بر سر تامین اعتبار با توجه به حجم آن وجود دارد. سرمایه گذارهای این پروژه تماما داخلی و توسط وزارت راه، قرارگاه خاتم و سازمان ایمیدرو حمایت سرمایه ای انجام می شود.

كرمی ادامه داد: با توجه به اینكه هر دو سایت لامرد و پارسیان در حال ساخت و مستلزم حضور سرمایه گذار برای پیشرفت می باشند و اینها لازم و ملزوم یكدیگر و نیازمند سرمایه گذار هستند، به خاطر بحث تحریم ها حضور سرمایه گذاران خارجی كمرنگ و اهداف هر دو سایت محقق نشد. عضو هیأت مدیره منطقه ویژه اقتصادی لامرد، بیان داشت: در ابتدای شروع ساخت این پروژه، وزارت راه زیرسازی 6 كیلومتر از این مسیر را انجام داد. بدین صورت كه از 49 كیلومتر مسیر دو تونل به طول 4كیلومتر برای كاهش هزینه حذف گردید و 3 كیلومتر به طول اضافه شد تا 49 كیلومتر مسیر داشته باشیم كه از این مقدار در ابتدا وزارت راه 6كیلومتر را به صورت زیرسازی به انجام رسانید ولی در ادامه مسیر به دلیل مشكلات سرمایه گذاری و مباحث فوق كار متوقف شد تا به صورت بهتر برنامه ریزی برای حل مشكلات انجام گیرد.

وی هدف از بازدید خبرنگاران از پروژه آزاد راه لامرد به پارسیان را حجم بالای ترافیك در میان مسیر این دو منطقه ویژه اقتصادی عنوان كرد و افزود: هدف چالش این پروژه نیست بلكه الزام تعریف آزادراه به دلیل حجم بالای ترافیك میان این دوسایت است، چرا كه در لامرد به دلیل حضور یا برنامه ریزی های برای سرمایه گذاری های خیلی سنگین با تناژ بالا، گاهی پیش آمده كه اگر نیازمند تقاضای انرژی مانند حامل نفت و گاز باشیم. مهدی كرمی با بیان اینكه پروژه این دو منطقه در كشور تاكنون طراحی نشده بودند، گفت: ایده ایجاد این دو منطقه از سال 1384 آغاز شد. دو منطقه ویژه اقتصادی لامرد به گونه ای طراحی شده تا صنایع سنگین در یكجا مستقر می شوند كه این موضوع خود سبب افزایش مصرف انرژی می شود و به طبع آن زیرساخت های پرهزینه و سنگینی را به دنبال دارد، ولی آینده بسیار درخشانی در انتظار این منطقه است.

-
-